درباره ایران درباره استان گیلان

درباره موزه میراث روستایی گیلان

موزه میراث روستایی گیلان
عکس اول موزه میراث روستایی گیلان عکس دوم موزه میراث روستایی گیلان

موزه میراث روستایی گیلان موزه‌ای در استان گیلان در شمال ایران است . این موزه در زمینی به مساحت حدود 260 هکتار در پارک جنگلی سراوان ، واقع در کیلومتر 18 جاده رشت – تهران ساخته شده است . فاز مطالعات مقدماتی این موزه از اوایل سال 1381 خورشیدی آغاز گردید . در اردیبهشت 1384 اولین کارگاه این طرح (حوزه فرهنگی و معماری جلگه شرق سپیدرود) راه‌اندازی شد که مجری این طرح آقای دکتر طالقانی و اولین سرپرست کارگاه و سازنده اولین ساختمانها و محوطه موزه خانم مهندس پویا میریوسفی بوده اند .
قرار است بناهای 9 روستای اصیل استان که نمادهای معماری اصیل گیلان در آن‌ها نمایان است واچینی شود و سپس در محل این موزه دوباره‌چینی گردد . از این تعداد روستا ، یک روستا در جلگه شرقی گیلان یعنی لاهیجان و رودبنه و روستای دوم مربوط به جلگه مرکزی رشت و حومه است . روستای سوم مربوط به فومنات است . دیرینگی بناهای موجود در سایت موزه از ۶۵ تا 180 سال است . در این موزه نوع زندگی ، کار ، مسکن و صنایع دستی بومی گیلان به نمایش درمی‌آید .
موزه میراث روستایی گیلان در زمینی به مساحت حدود 263 هکتار ، در پارک جنگلی سراوان ، واقع در کیلومتر 18 جادۀ رشت - تهران در دست اجراست . فکر تأسیس موزه ، پس از زمین لرزه خرداد 1369 گیلان که روند تخریب بناهای سنتی را شدت بخشید ، شکل گرفت . اما فاز مطالعات مقدماتی آن ، از اوایل سال 1381آغاز شد . ابتدا ، مطالعات گسترده جهت مکان‌یابی مناسب برای اجرای پروژه انجام شد . پس از بررسی‌های فراوان ، پارک جنگلی سراوان ، به علت دارا بودن توپوگرافی مناسب و مشابه گیلان ، دسترسی آسان و وجود تأسیسات زیربنایی مناسب به عنوان محل اجرای پروژه انتخاب شد .
در همان زمان ، آموزش نیروهای مورد نیاز انجام گرفت . بخش معماری این موزه ، مجموعه‌ای است که قدمت بناهای آن به طور متوسط به 150 سال می‌رسد . هدف موزه میراث روستایی گیلان ، تنها انتقال بناهای روستایی نیست ، بلکه حفظ فرهنگ بومی ، فن ساخت و دانش نانوشته‌ای است که در روستاهای گیلان وجود داشته است . در این مجموعه ، علاوه بر معماری روستایی مناطق مختلف استان ، سایر عناصر فرهنگی مربوط به ابزارهای زندگی و کار ، خوراک ، پوشاک و ... هم به نمایش درخواهد آمد .
در طراحی سایت ، محل‌های جداگانه برای رستوران‌ها ، چای‌خانه‌ها ، بازارها ، مساجد ، مزارع و باغ‌های چای ، شالیزار ، کارگاه‌های آموزش و تولید صنایع ‌دستی ، نظیر گمج‌سازی و سفالگری ، مرواربافی ، رشتی‌دوزی و ... ، محوطه‌ بازی‌ها و نمایش‌های سنتی برای برگزاری کشتی‌ گیله‌مردی ، ورزاجنگ ، لافندبازی و ... ، مراکز تحقیقات کشاورزی و دامپروری ، پژوهشگاه معماری و مردم‌شناسی ، پارک کودک ، باغ‌های پرورش گیاهان دارویی و درختان بومی ، اردوگاه تفریحی ، معماری چوب ملل و دو مجموعه‌ی مهمان‌پذیر با الهام از معماری روستایی به ظرفیت 150 واحد 3 تا ۵ نفره ، در نظر گرفته شده است .
اساس کار جهت انتقال بناها به این ترتیب است که ابتدا ، گروهی از کارشناسان جهت شناسایی بناها به روستاها اعزام می‌شوند ، تا همه‌ گونه‌های معماری حوزه‌های یاد شده در موزه ، دوباره‌چینی شوند . بناهای دارای ارزش برای انتقال به موزه‌ شناسایی و مطالعه می‌شوند . این مطالعات شامل مردم‌شناسی و معماری است . پس از تکمیل مطالعات ، بنا برداشت معماری و پلاک‌گذاری می‌شود تا دوباره‌سازی آن میسر شود . پس از واچینی و انتقال مصالح به موزه ، به نام اهدا کننده یا فروشنده بنا در محل طراحی شده دوباره‌چینی می‌شود . مساحت مجموعه موزه‌ای ، بالغ بر ۴۵ هکتار است ، که در هسته مرکزی سایت ، قرار گرفته است .